Det er visst litt gjengangaren for oss no i detta svangerskapet. Først var dei redd eg hadde fått diabetes.. falsk alarm.. så var det denne svangerskapsforgiftninga.. falsk alarm.. og på mandag vart me innlagt på KK med mulige rier og 1 cm åpning... falsk alarm nok ein gong.
Mandagen starta som vanlig egentlig, ingen spesielle plager bortsett frå litt ryggvondt som eg hadde hatt frå kvelden før. Trudde sjølv det var pga ein litt for hard tur på Geitabakken med Erlend og Pia. I 12 tida tok ryggsmertene seg opp, og følte at eg hadde konstante kynnarar. Var hos jordmor kl 13.30, og då meinte ho at det godt kunne vere nåke på gong. Magen var skikkelig spent og hadde fleire smårier mens eg var hos henne. Fekk beskjed om å sjå det an og ta kontakt med KK i løpet av kvelden dersom det ikkje roa seg. Det gjorde det då ikkje.. la meg på sofaen då eg kom heim, og vart liggande. Takene i magen vart berre vondare og vondare, og kom med 5-6 minutters mellomrom. Ringte til KK og fekk beskjed om å legge meg ned og kvile + forsøke med varmeflaske og sjå det an ein halv time-times tid. Eg holdt ut i 25 min. Då hadde eg hatt 2 kraftige rier (vondaste eg nåken sinne har vore med på-låg med spybaljen og svetta og kavde..varmeflaska Erl hadde funne fram vart berre ubehagelig og hjalp ingenting) og masse kraftige kynnara innimellom desse. Erl ringte til KK att og fekk beskjed om at me skulle komma med ein gong, for det kunne høyrast ut som om nåken hadde lyst til å helsa på litt tidligare enn forventa.
I løpet av bilturen ned roa ting seg litt. Hadde ikkje fleire av dei kraftige riene. Då me kom på KK vart me undersøkt av ei jordmor som fann ut at det var 1 cm åpning og som trudde at vetlo låg med håve ner. Den lettelsen varte i nøyaktig 3 min, då kom ein lege og tok UL og såg ganske fort at dette ikkje stemte.. da e visst kjekkast å sitta på rompo inni dar! I og med at ein ikkje visste korleis detta utvikla seg og at det er seteleie, vart me innlagt til observasjon på obs.posten.
Ting roa seg endå meir utover kvelden, og Erl reiste heim i 24'tida. Eg valgte å bli siden me ikkje heilt visste korleis ting gjekk.. 2 timar i bil frista lite.. Det vart ei lang natt med lite søvn.. det er IKKJE kjekt å vera pasient på sjukehus! Mykje kjekkare å vera sjukepleiar ;) Men det skal seiast: har kun gode ord å sei om dei på Haukeland- har blitt møtt av fantastisk kjekke folk heile veien. Det einaste som er litt frustrerande er at ting tar så lang tid! Venta på utskrivningspapir i ca 4 tima i går..
Før me reiste heim i går var me på ny UL og kikka på vårt vesle gull. Legen som tok UL forklarte og viste ka me såg (ikkje så lett for oss og sjå no når ho er blitt så stor). Me såg et perfekt lite fjes som svelgte fostervatn og ein liten fot som sparka seg sjøl i øyra- ikkje nåke å sei på spensten! I følge legen virka ho klar for å komma ut og helsa på oss snart :) I og med at ho ligg med rumpa ned framleis, må me no forbereda oss på at det mest sannsynlig blir setefødsel. Eg var livredd for dette på forhånd, men etter å ha snakka med legane på KK trur eg det skal gå bra.. det virker som dei har peiling på det dei driver med. Håper sjølvsagt at ho snur seg før den tid!
No går eg berre heime og venter på neste alarm.. ingen som veit kortid det blir, kan ta 2 dagar eller 4 veker. Ligner ho på pappen sin, har ho det ganske travelt og er her om ikkje altfor lenge... :)
Mandagen starta som vanlig egentlig, ingen spesielle plager bortsett frå litt ryggvondt som eg hadde hatt frå kvelden før. Trudde sjølv det var pga ein litt for hard tur på Geitabakken med Erlend og Pia. I 12 tida tok ryggsmertene seg opp, og følte at eg hadde konstante kynnarar. Var hos jordmor kl 13.30, og då meinte ho at det godt kunne vere nåke på gong. Magen var skikkelig spent og hadde fleire smårier mens eg var hos henne. Fekk beskjed om å sjå det an og ta kontakt med KK i løpet av kvelden dersom det ikkje roa seg. Det gjorde det då ikkje.. la meg på sofaen då eg kom heim, og vart liggande. Takene i magen vart berre vondare og vondare, og kom med 5-6 minutters mellomrom. Ringte til KK og fekk beskjed om å legge meg ned og kvile + forsøke med varmeflaske og sjå det an ein halv time-times tid. Eg holdt ut i 25 min. Då hadde eg hatt 2 kraftige rier (vondaste eg nåken sinne har vore med på-låg med spybaljen og svetta og kavde..varmeflaska Erl hadde funne fram vart berre ubehagelig og hjalp ingenting) og masse kraftige kynnara innimellom desse. Erl ringte til KK att og fekk beskjed om at me skulle komma med ein gong, for det kunne høyrast ut som om nåken hadde lyst til å helsa på litt tidligare enn forventa.
I løpet av bilturen ned roa ting seg litt. Hadde ikkje fleire av dei kraftige riene. Då me kom på KK vart me undersøkt av ei jordmor som fann ut at det var 1 cm åpning og som trudde at vetlo låg med håve ner. Den lettelsen varte i nøyaktig 3 min, då kom ein lege og tok UL og såg ganske fort at dette ikkje stemte.. da e visst kjekkast å sitta på rompo inni dar! I og med at ein ikkje visste korleis detta utvikla seg og at det er seteleie, vart me innlagt til observasjon på obs.posten.
Ting roa seg endå meir utover kvelden, og Erl reiste heim i 24'tida. Eg valgte å bli siden me ikkje heilt visste korleis ting gjekk.. 2 timar i bil frista lite.. Det vart ei lang natt med lite søvn.. det er IKKJE kjekt å vera pasient på sjukehus! Mykje kjekkare å vera sjukepleiar ;) Men det skal seiast: har kun gode ord å sei om dei på Haukeland- har blitt møtt av fantastisk kjekke folk heile veien. Det einaste som er litt frustrerande er at ting tar så lang tid! Venta på utskrivningspapir i ca 4 tima i går..
Før me reiste heim i går var me på ny UL og kikka på vårt vesle gull. Legen som tok UL forklarte og viste ka me såg (ikkje så lett for oss og sjå no når ho er blitt så stor). Me såg et perfekt lite fjes som svelgte fostervatn og ein liten fot som sparka seg sjøl i øyra- ikkje nåke å sei på spensten! I følge legen virka ho klar for å komma ut og helsa på oss snart :) I og med at ho ligg med rumpa ned framleis, må me no forbereda oss på at det mest sannsynlig blir setefødsel. Eg var livredd for dette på forhånd, men etter å ha snakka med legane på KK trur eg det skal gå bra.. det virker som dei har peiling på det dei driver med. Håper sjølvsagt at ho snur seg før den tid!
No går eg berre heime og venter på neste alarm.. ingen som veit kortid det blir, kan ta 2 dagar eller 4 veker. Ligner ho på pappen sin, har ho det ganske travelt og er her om ikkje altfor lenge... :)
Ps: legg ved et sjukehusbilde ;)
SÅ SPENNANDE!!!!! hjelpemeg... må underretta meg om sånt Katrinemor! :-) Godt at det bare har vært falske alarmar da... e ennå litt tidlig at hu ska komma... Sebastian låg me rumpå ner lenge, men snudde seg sjøl te slutt!
SvarSlettÅh.. nå blir det snart baby!! :-D